Budżet sklepu ma odpowiedzieć na trzy pytania, które jedna łączna suma zamazuje: ile gotówki potrzebujesz przed pierwszym zamówieniem, ile naprawdę zostaje ci z każdego zamówienia i ile zamówień miesięcznie pokrywa koszty stałe. Pobierz kalkulator CSV i otwórz go w Excelu, Arkuszach Google albo Numbers. Arkusz liczy te trzy rzeczy osobno, a cztery kolumny scenariuszy korzystają z tych samych formuł. Wszystkie wpisane kwoty są fikcyjne. Pokazują działanie formuł, a nie ceny rynkowe, rekomendowany budżet czy ofertę Setki.
Zacznij od kolumny „Plan”
Najpierw uzupełnij kolumnę „Plan”. Wybierz jedną walutę i jeden sposób ujmowania VAT. Potem zastąp każdą wartość własną ofertą, warunkiem umowy, wynikiem sprzedaży albo spisanym założeniem. Kiedy plan się liczy, dopisz wiarygodny wariant niski i wysoki. Szersze tło każdego kosztu znajdziesz w poradniku ile kosztuje sklep internetowy.
Co arkusz liczy osobno
Gdy te pięć rzeczy wpadnie do jednej sumy, wynik wygląda precyzyjnie, a wprowadza w błąd:
- Gotówka wydana na start: domena, uruchomienie platformy, pomoc zewnętrzna, zdjęcia, treści, zamówienia testowe i inne zakupy jednorazowe.
- Płynność przed otwarciem: towar, zaliczki, VAT, podatki i opóźnione wypłaty. Tej gotówki firma potrzebuje, ale nie zawsze jest to koszt ekonomiczny.
- Koszty stałe miesiąca: platforma, narzędzia, marketing, wsparcie i administracja, które płacisz niezależnie od liczby zamówień.
- Ekonomia zamówienia: przychód, koszt produktu, płatność, przewoźnik, pakowanie, zwroty i pozostałe koszty zmienne.
- Własna praca: godziny przed startem i w każdym miesiącu pomnożone przez przyjętą wartość godziny.
Na końcu zobaczysz gotówkę potrzebną przed otwarciem, koszt pierwszego miesiąca i roku, marżę pokrycia na zamówieniu oraz dwa progi rentowności. Arkusz pokazuje też, co zostaje po kosztach stałych i wydatkach na start przy założonej sprzedaży. To nie jest zysk księgowy, bo podatki i koszty firmy spoza arkusza nadal istnieją.
Cztery kolumny, te same formuły
- Wariant niski ma być wiarygodnie niższy, a nie sztucznie tani.
- Plan to scenariusz, którym naprawdę zamierzasz zarządzać.
- Wariant wysoki pokazuje większy zakres, wolumen, stawki albo nakład pracy.
- Wykonanie służy do wpisania danych po starcie. Przykład w tej kolumnie jest fikcyjny, więc go zastąp, a starej prognozy nie poprawiaj potem tylko po to, żeby zgadzała się z wynikiem.
Wyższy wariant nie zawsze oznacza gorszy wynik. Większa sprzedaż podnosi przychód, ale też koszt produktów, płatności, wysyłki, opakowań, zwrotów i obsługi. Niższa obniża koszty zmienne, a jednocześnie utrudnia pokrycie stałych zobowiązań.
Przy każdym założeniu o dostawcy, platformie, płatnościach, przewoźniku i własnym czasie zapisz w uwagach źródło i datę. Cenę Setki weź z aktualnego cennika.
VAT i gotówka to nie jedna linia
Nie mnóż końcowego wyniku przez 1,23. Poszczególne wydatki mogą mieć różne stawki i zasady odliczenia, a własna praca nie jest fakturą.
Wpisuj koszt w wysokości, która naprawdę obciąża firmę. Jeśli VAT podlega odliczeniu, do oceny opłacalności zwykle użyjesz kwot netto, a przejściowy wpływ podatku na konto pokażesz w buforze płynności. Jeśli VAT zostaje kosztem, wpisz brutto. Przychód i koszty zamówienia muszą mieć tę samą podstawę, inaczej marża pokrycia będzie pozorna.
Tak samo traktuj towar na start. Zakup zapasu wymaga gotówki przed sprzedażą, a koszt tych produktów pojawia się potem w kolejnych zamówieniach. Dlatego arkusz pokazuje zapas w sekcji płynności i nie dolicza go drugi raz do kosztu pierwszego roku.
Najpierw marża pokrycia, potem roczne sumy
Od tej formuły zależy cały plan:
przychód z produktów + dostawa od klienta − produkt − przewoźnik − pakowanie − płatność − zwroty − inne koszty zmienne
Koszt płatności składa się ze stawki procentowej i opłaty stałej, więc wpisz je osobno. Wtedy zmiana koszyka albo liczby zamówień zmieni wynik we właściwym miejscu.
Dostawa od klienta i koszt przewoźnika to też dwa osobne pola. Jeśli klient płaci 12 zł, a przewoźnik bierze 18 zł, brakujące 6 zł dopłacasz ty, jeszcze przed kosztem opakowania. Przy darmowej dostawie wpisz 0 zł po stronie klienta, ale zostaw pełny koszt przewoźnika.
Pierwszy próg rentowności dzieli miesięczne koszty stałe przez marżę pokrycia jednego zamówienia. Drugi dodaje do kosztów stałych jedną dwunastą wydatków na start. Wynik zaokrąglij w górę. Oba progi mają sens tylko przy dodatniej marży pokrycia i reprezentatywnym koszyku.
Próg nie jest prognozą sprzedaży. Jeśli arkusz pokazuje 100 potrzebnych zamówień, a nie masz pomysłu, skąd je wziąć, nie wpisuj 100 do planu tylko dlatego, że wtedy wynik ładniej wygląda. Zmień cenę, koszyk, zakres startu, koszt produktu, dostawę, marketing albo stałe zobowiązania.
Sprawdź, co się stanie, gdy plan nie wyjdzie
Zrób przynajmniej cztery próby:
- Zmniejsz liczbę zamówień o połowę bez obniżania kosztów stałych.
- Obniż średni koszyk bez zmiany kosztu produktu i wysyłki.
- Podnieś koszt przewoźnika, zwrotów albo płatności.
- Zwiększ liczbę własnych godzin na wypadek, gdyby budowa lub prowadzenie sklepu wymagały więcej pracy, niż zakładasz.
Przy sezonowej sprzedaży skopiuj model miesiąca dwanaście razy. Jedna średnia ukryje okresy, w których zapas, reklamy i płatności obciążają konto, zanim wpłynie przychód. Zanim ustalisz założenia o płatnościach, przeczytaj poradnik o checkoucie i Stripe. Budżet na pozyskanie ruchu trzymaj w arkuszu niezależnie od tego, czy porównujesz marketplace, czy własny sklep, bo abonament platformy nie przyprowadza klientów.
Jak Setka zmienia liczby w arkuszu
Setka to nasz produkt, więc pokażmy, gdzie trafia w tym arkuszu. Przy sklepie opartym na motywie wiersz pomocy zewnętrznej płaci za dopasowanie motywu do katalogu, a koszty miesięczne obejmują aplikacje łatające jego braki i pomoc, dzięki której motyw, aplikacje i kolejne zmiany działają razem. Setka buduje sklep w samej platformie na podstawie twojego briefu i katalogu. Zmieniasz go, opisując, co ma się zmienić, poprawiając tekst, oglądając podgląd i publikując, a do wcześniejszej wersji całego sklepu możesz wrócić. Nie utrzymujesz żadnego kodu motywu.
Dlatego przy pierwszym sklepie Setka zwykle kosztuje znacznie mniej niż sklep oparty na motywie. Znika budowa motywu i jego utrzymanie, a wiersz pomocy zewnętrznej może zostać na zerze, chyba że zdecydujesz się kupić ją gdzie indziej. Cenę Setki z cennika wpisz w wierszu platformy w kosztach stałych. Nie rośnie ona razem ze sprzedażą, więc zostaje kosztem stałym, a nie kosztem każdego zamówienia. Opłaty Stripe za obsługę płatności nadal wpisujesz w wierszach opłaty procentowej i stałej.
Reszta arkusza zostaje po twojej stronie: koszt produktów, decyzje handlowe, dostawa, pozyskanie ruchu i testy. Setka nie ma trybu testowego płatności, więc wiersz zamówień testowych powinien objąć prawdziwe zamówienie złożone po publikacji, które potem zwracasz.
Zacznij od planu
Uzupełnij kolumnę „Plan”, a potem najpierw spójrz na marżę pokrycia i oba progi rentowności. Dopiero wtedy porównuj roczne sumy. Jeśli wynik wymaga sprzedaży, której nie umiesz wytłumaczyć, popraw plan, a nie arkusz.
Kiedy otwartym pytaniem zostaje wiersz platformy, załóż sklep w Setce i licz budżet dla sklepu, który już widzisz.